ยุคนี้มีข้อมูลให้ค้นหาจากอินเตอร์เน็ตได้มากมาย พอเห็นข้อความใดน่าสนใจก็ลอกส่งต่อกันไป อยากจะทำการบ้านหรือทำวิทยานิพนธ์ก็ลอกจากเว็บโน้นมาต่อกับเว็บนี้เอามาส่งอาจารย์ แต่เมื่อลอกได้ง่ายก็ย่อมจับผิดได้ง่ายเช่นกัน แค่ลอกข้อความสักประโยคหนึ่งมาค้นหาจากอินเตอร์เน็ต พอพบว่ามาจากแหล่งใดให้สืบค้นในแหล่งนั้นๆว่าข้อความส่วนอื่นเหมือนกันอีกหรือไม่

ส่วนคนที่ชอบใช้นามแฝงหลายชื่อ ชื่อประจำใช้ทำตัวเป็นสุภาพบุรุษแสนดี แต่มีอีกหลายชื่อที่เอาไว้ทำตัวเป็นคนช่างติบ้าง คนช่างถามบ้าง หรือคนร้ายที่เอาแต่ใส่ร้ายป้ายสีคนอื่นบ้าง ถึงจะไม่ได้แสดงหมายเลข IP Address ว่ามาจากเลขเดียวกันหรือไม่ แต่ข้อความที่เขาเขียนก็ยังจับผิดได้ไม่ยากว่าเป็นคนๆเดียวกันนั่นเอง เพราะวิธีเขียนของแต่ละคนย่อมมีเอกลักษณ์ของตัวเอง แม้พยายามจะเขียนให้ออกแนวต่างกันไปก็ตาม ยังมักเผลอใช้คำแบบที่ตัวเองใช้ปะปนออกมาให้เปรียบเทียบกันได้ง่ายๆ โดยเฉพาะบางคำที่คนทั่วไปเขาไม่ได้ใช้กัน เช่น ชอบใช้ – แทรกแทน , หรือใช้อักษรตัวใหญ่ในภาษาอังกฤษทุกคำ หรือติดนิสัยใช้คำว่า กดแป้น แทนที่จะใช้คำว่า กดปุ่ม ซึ่งตัวเองมักใช้จนชินโดยไม่รู้ตัวว่าแตกต่างจากคนอื่น

Author: สมเกียรติ ฟุ้งเกียรติEmail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

E-Learning

Go to top