สมาธิหมุน

ในเส้นทางธรรมของผม ผ่านการศึกษาวิธีฝึกสมาธิมาหลายแบบหลายวิธี ซึ่งพอเรียนรู้ไปก็จะเข้าใจเองว่า ทุกแบบนำไปสู่เส้นทางเดียวกัน เปรียบเหมือนแม่น้ำร้อยสาย ต่างไหลลงสู่มหาสมุทรเดียวกัน มีแต่คนฝึกเองต่างหากที่อาจจะพายเรือทวนน้ำ หยุดขึ้นฝั่งชมนกชมไม้ ทำให้ไม่ถึงที่หมายสักที

สมาธิหมุนเป็นหนึ่งในสมาธิที่ผมมีโอกาสได้เรียนเมื่อสัก 15 ปีที่แล้ว ขอไม่เล่าในรายละเอียดว่าเขาฝึกกันอย่างไร ขอบอกแต่เพียงว่า ไม่ใช่สมาธิหมุนตามแบบที่เขียนในหนังสือที่พิมพ์ขายกัน ไม่ใช่สมาธิหมุนตามแบบที่เปิดเผยกันก็แล้วกัน

ผมสงสัยเหลือเกินว่า สมาธิหมุนเนี่ยจะทำให้เกิดสมาธิได้อย่างไร ก็มันหมุนน่ะซิครับ สมาธิต้องสงบนิ่งมิใช่หรือ เวลาไปกราบครูบาอาจารย์ ผมก็พยายามกราบเรียนถามเรื่องที่สงสัยนี้เสมอ พระส่วนใหญ่ท่านไม่รู้จักสมาธิหมุน ท่านก็ตอบว่าไม่รู้ จนกระทั่งไปวัดสะแกที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จึงได้พบคำตอบที่อยากทราบมานาน

ผมกราบเรียนถามข้อสงสัยข้างต้นกับหลวงน้าที่วัดสะแก ท่านหยิบกาละมังใบโตขึ้นมา แล้วชี้ไปที่จุดศูนย์กลางของกาละมัง ท่านพูดขึ้นมาว่า ก็ให้มองตรงนี้ซิ (หมายถึง ให้มองที่จุดศูนย์กลางของกาละมัง)

จากนั้นท่านถามกลับมาว่า แล้วเวลาโยมดูทีวี ภาพบนทีวีมันก็ไม่อยู่นิ่ง โยมดูทีวีรู้เรื่องได้ยังไง

ขอทิ้งเรื่องนี้ไว้เป็นปริศนาธรรมให้คิดหาคำตอบกันเองนะครับ แต่อดคิดไม่ได้ว่า สมาธิไม่จำเป็นต้องฝึกแบบนิ่งๆเงียบๆก็ได้นะ มันขึ้นกับคนฝึกด้วยว่าฉลาดหาอุบายและมีเคล็ดในการฝึกอย่างไร