สังคมไทยของเราวันนี้ ปากกัดตีนถีบ แก่งแย่งชิงดีกันรุนแรงกว่ายุคก่อนมาก เมื่อคนเยอะขึ้น แต่ทรัพยากรมีจำกัด แถมลดน้อยลงไปเสียอีก คนเราย่อมหาทางคว้าสิ่งที่คว้าได้มาเป็นของตนให้เร็วที่สุด
ผมเองรู้สึกเหนื่อยใจกับการใช้ชีวิตในกรุงเทพเป็นอย่างมาก รู้สึกหนักใจเมื่อเห็นคนละเมิดกฎหมาย ทำตัวไร้วินัย ไม่ใส่ใจต่อระเบียบหรือแม้แต่ศีลธรรม กฏหมู่กลับอยู่เหนือกฏหมาย ซึ่งผมเคยเรียนถามกับอาจารย์มีชัย ฤชุพันธุ์ ว่าอาจารย์มีวิธีทำใจอย่างไร
คำถาม
จากการอ่านคำตอบของอาจารย์ ผมรู้สึกซาบซึ้งในวิธีการคิดและมุมมองของการแก้ปัญหาต่างๆมาก อยากเรียนถามถึงวิธีการคิดเพื่อแก้ปัญหาชิวิตในยุคนี้ครับเพื่อจะได้นำไปเตือนสติตัวเองต่อไป
1.เวลาที่เห็นคนเอาเปรียบ ไม่ทำตามกฏหมาย เราควรคิดอย่างไร บางครั้งจะรู้สึกโมโหว่าคนพวกนี้ฉวยโอกาส
2.เวลาที่เห็นเจ้าหน้าที่รัฐไม่ทำหน้าที่ เช่น ตำรวจจราจรไม่จับคนที่ฝ่าฝืนกฏจราจร
3.เวลาขับรถแล้วเห็นคนขับอื่นไม่มีวินัย ไม่ให้ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่หรือเมตตาให้กับคนขับรถอื่นๆ
ขอเรียนถามเพื่อนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน จะได้ทำใจให้มีความสุขมากขึ้นครับ บางครั้งผมอยากจะหนีกรุงเทพไปหาเมืองที่มีระเบียบวินัยมากกว่าทีเดียว
คำแนะนำจากอาจารย์มีชัย
ในทั้ง 3 กรณี เมื่อเกิดความรู้สึกหงุดหงิด หรือโมโห ก็ให้คิดว่า อ้อ การที่คนเราไม่มีระเบียบวินัย ไม่เคารพกฎกติกา ไม่ทำหน้าที่ของตนนั้น เมื่อคนอื่นมองแล้วไม่ดีอย่างนี้นี่เอง เพราะฉะนั้น เราจึงควรหลีกเลี่ยงไม่ทำเช่นนั้น เพื่อคนอื่นจะได้ไม่มองในแง่ไม่ดี และไม่เกิดความหงุดหงิดหรือโมโห เมื่อคิดอย่างนี้ได้แล้ว นอกจากจะหายโมโห ตัวเราเองก็จะพัฒนาขึ้น เมื่อแต่ละคนพัฒนาขึ้น ต่อไปคนเช่นนั้นก็จะมีจำนวนน้อยลง
มีชัย ฤชุพันธุ์
10 ก.พ. 2547
www.meechaithailand.com