ดับไฟด้วยน้ำ

หนามยอกก็ต้องเอาหนามบ่ง อยากจะดับไฟ ต้องใช้น้ำดับ อะไรที่เป็นศัตรูกันนั่นแหละ จับมาใช้

ศัตรูของโมโห คือ พรหมวิหารสี่ เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา

พอใครมาก่อกวนทำให้เราจะโมโห ขอให้ยกโทษให้ก่อน เหมือนกับที่เราทำผิดเอง แล้วทำไมจึงไม่โมโหนั่นแหละ เพราะเราจะยกแม่น้ำทั้งห้า หาเหตุผลต่างๆนานามาแก้ตัวให้ตัวเอง แม้ไม่มีเหตุผลก็จะคิดแก้ตัวไปแบบน้ำขุ่นๆว่า เพราะอย่างนั้น เพราะอย่างนี้ และแล้วยกโทษให้ตนเอง หมดโมโห

ถ้ายังโมโหอยู่อีก อย่าเพิ่งคิดถึงสาเหตุของไฟว่าลุกมาได้ยังไง เพราะกว่าจะคิดหาสาเหตุเจอ ไฟคงจะไหม้ลามไปเยอะแล้ว อย่ามัวเสียเวลาโมโห ขอให้คิดถึงตัวเอง จับอารมณ์ของตนเองดูให้ชัดว่า โมโหนี่เป็นสุขไหม ชอบไหมที่ตัวเองโมโหเนี่ย เสียเวลาโมโหไปทำไม

แทนที่จะล้อมคอกหลังวัวหาย ขอให้หมั่นคิดพิจารณาจับอารมณ์ความรู้สึกของตนเองทุกขณะจิต ในหมู่คนที่ชอบใช้ Excel คงชอบบวกลบคูณหาร ก็ขอให้จับอารมณ์ตัวเองตลอดเวลาว่า นี่ ขณะนี้ตนเองมีอารมณ์ที่เป็นบวก หรือ อารมณ์ที่เป็นลบ

อย่าเสียเวลากับอารมณ์ที่เป็นลบ มีแต่จะทำลาย ทำร้ายตัวเอง รีบยกโทษให้เลยเร็วๆ จะได้หมดโมโห

พรหมวิหารสี่ ถ้ามองในแง่ของตัวเลข เมตตาคือทำให้เป็นบวก กรุณาคือทำให้ไม่เป็นลบ มุทิตาคือดีใจที่คนอื่นเป็นบวก อุเบกขาคือทำตนให้เป็น 0 ไม่เอียงข้างใดข้างหนึ่ง

อย่าเสียเวลากับเรื่องของคนอื่น อย่าเสียเวลากับเรื่องที่ต้นเหตุมาจากคนอื่น ขอให้ใช้เวลาอยู่กับจิตของตนเอง มองที่ตัวเองนี่แหละ พยายามฝึกบ่อยๆ เวลาที่จะเรียกใช้ จะได้ใช้ได้เองโดยอัตโนมัติ ไม่ต้องเสียเวลานึกคิดและคิดให้เสียเวลา